Koopziek

Mijn rijkdom hangt om mijn nek
om mijn lijf
en klemt zich aan mijn vingers
als moderne zigeuner

Rijkdom manifesteert zich
in mijn euforie
als ik weer iets koop
Het sijpelt door het gapende
gat in mijn hand

Uche uche uche

Hoest, ben jij mijn vriend of vijand?
Kriebelend, rochelend in mijn keel
Slijm, gaat heen! Je irriteert me
Val een ander lastig.

Je weet vast hoe ik me voel.

Een vroeg winterbericht

Jij,

Met je scherpe nagels, tanden
Adem van ijs, handen van sneeuw
Jij blaast door me heen,
duwend, trekkend aan mijn jas

Jij maakt me tot jouw speelbal – Help!

Tot ik val, tot ik vlucht
Tot ik mij bibberend verberg,
onder dekens, in het duister
En juist daar zul je me vinden

Ik weet dat jij eraan komt

Koning winter op zijn wagen
Koning hulst weer op zijn troon
Zal de dagen korter maken
- insert new line –

Sterveling, verberg je!
En bid ergens, knus en warm,
om het lengen van het licht.

Auto’s

Auto’s

Mijn herinneringen van auto’s
zijn bekleed met grijzig leer
en ruiken naar papa’s aftershave

ze flitsen, schieten langs donkere bomen
en sluiten harde regen buiten
druppels op het raam

mijn herinneringen van auto’s
zijn gedompeld in een aangename schemering
van vroeger en geborgen

en op de radio Clouseau

Tijdloos

Was jij tijdloos, ooit ?
zingend zonder woorden
met ogen die, ziedend van hoop
zich sloten en ten onder gingen
in een poel van fluistering

ik droeg niets, geen hart, geen ziel,
ik Wàs al deze dingen
en ik had liefde.

de manieren die de wereld kent
om ons te roeren dragen zichzelf,
terwijl wij afdrijven
naar een bestaan waarin geen plek is
voor een ziel waarin de stilte huist

Blauwe

Duizend blauwe zomers
droegen me over duizend smalle paden.

Als alle waarden grijs zijn

Ooit koos je voor iemand
ooit koos iemand jou
ooit droeg je een winter lang
dezelfde emotie

danste je zonder diploma
zwom je zonder vinnen

ooit droeg iemand jou
ooit droeg jij de wereld.

Mijn tuin

Soms loop ik in mijn tuin
van gedachten, van beelden
ideeën en woorden nog niet verteld
ik struin er en kom tot bij het hek
- Welk hek? – er is geen hek.

Rotterdam I

de sterren op het gebouw
van de nationale nederlanden
zijn een heelal
dat ik nog niet verkend heb

Nobilis

Nobilis

In het land van je gevoel
loopt zij, maakt zij voetstappen
in de witte sneeuw
verwonderd om het kraken
en het verder, verder niets

Vogels, dieren, al die waken
om te laten horen
dat zij voelen, dat zij zijn
zoals jij er steeds voor waakt
terug te keren in dit land

dat ook in koude levend blijft.