Every step

Er is niets “even” aan het zingen. Het is nooit even dit of dat, niet eraan beginnen en niet afmaken. Het is all the way, van begin tot eind, want het falen van je stem is hoorbaar.

Maar het mooie ervan is dat ik kan merken dat ik vooruit ga, en dat ik meer durf. En durven is een heel groot deel ervan, want als je niet durft kun je niet voluit.

Enjoying every step of the way..

Waarom ik van de jaren tachtig hou

De jaren tachtig waren jaren van romantiek. Er is zo ontzettend veel romantische muziek geproduceerd, er zijn zo veel powerballads gekweeld.
Nu zijn we allemaal een beetje blasé en geloven we het wel, maar toen was het echt Echt.

Het was ik wil je bezitten, ik wil je voor altijd en eeuwig. Nooit meer een ander. Ik kus de grond waar jij loopt, ik aanbid je, je maakt me gek.

Ergens vraag ik me af waar precies die verandering tot stand is gekomen. Waar we omgeslagen zijn en besloten niet meer te geloven in voor altijd en eeuwig. We geloven immers ook massaal niet meer in het huwelijk.

Nu is het ik wil met je naar bed. Ik wil een hele wilde nacht met je hebben.
We zingen elkaar een beetje na, en als we niets kunnen verzinnen stelen we de melodie ook nog. Het gaat nergens over.

Ik zeg to hell met dat halfzachte gedoe. Wat zijn we, mensen of muizen?
Verklaar de liefde! Schreeuw het van de daken! Doe maar sentimenteel!
Dat is tenminste echt.

Ohja, en Roxette.
Daar hou ik van.

En ge hebt geen gevoel meer in uw tenen..

Een mooi liedje, via-via gevonden, maar ik weet niet meer waar..

Irish tunes

One evening

Een beetje laat – Another year

I wish you could adore
The way you did before
Now you’re living through another year
Oh, the light you were
Will soon become a blur
As you’re living through another year

Two hearts

Deja vu

Stand inside your love

Priscilla