Op de dagen dat het fijn is, is het simpel. Ik hang op de bank en kijk “An evening with Kevin Smith”, terwijl B. nieuwe snaren op zijn gitaar zet. Bij tijd en wijle lig ik krom van het lachen, en B. komt bij me zitten. Ik vind Kevin Smith en zijn partner in crime, Jason Mewes, verschrikkelijk grappig. Hij is de maker van onder andere Dogma en de Jay en Silent Bob films, maar wanneer hij zichzelf is is hij op zijn best, verhalen vertellend die van de hak op de tak springen.

We barbecueën en zitten later rond de vuurkorf, en allerlei discussies worden gevoerd. We zijn het niet eens over veel dingen, maar we vinden dat het anders moet, en hoe meer we drinken, des te meer vallen we stil. Het licht speelt over de takken van de bamboe en de koi’s zwemmen traag in hun borrelende bak.

Ik denk over later, hoe het zou zijn. Mijn toekomst, en die van B. Hij heeft morgen een auditie voor het conservatorium, ook zijn toekomst komt eraan, hopelijk een vol glans en geluk .

Ik weet nog steeds niet waarom we leven. Ik doe het gewoon.