Over regen en reizen

Op een gegeven moment maakte ik er een gewoonte van om niet meer door de regen te gaan. Dan blijft je haar netjes zitten zoals je het vanochtend gestyled hebt, en maak je een verzorgde indruk. Dat is fijn op momenten waarbij je je meer druk maakt om dat soort dingen, zoals een sollicitatie of een eerste afspraak. Of als je je onzeker voelt, zonder reden. Dus ging ik met de bus.

How to

Waar ik precies heen wil met het verhaal weet ik nog niet. Korte stukjes fictie, die nog met elkaar verbonden moeten worden. Opbouw en geen tijdsframe waarin het allemaal moet gaan gebeuren. Een oefening dus. Ik heb veel gelezen in mijn leven, maar geschreven nog niet echt. Als ik er voor ga zitten merk ik dat de woorden wel komen. En dan aanpassen, en weer aanpassen, tot het “Ok” voelt. Ik wil wel meer schrijven, maar ik merk dat het stilte vraagt, en emotie. Anders worden het gewoon beschrijvingen van dingen.

Soft

M

soms denk ik : ze is een muze
ze heeft niet altijd hetzelfde gezicht
haar ogen voeden stralend alle
kleine sterren diep van binnen

meestal zie je haar niet komen
al te vaak verkeerd begrepen
wandelt ze door de harten van mensen
die haar pas kennen

als ze haar missen

Waar men heengaat 4

Het draaide rond in haar hoofd, de kern van alle narigheid. Het werk dat haar steeds minder interesseerde, de woestijn die zich langzaam aftekende in haar liefdesleven. De grauwheid, de sleur. De zoom van haar rok kriebelde bij haar benen. Ze verschoof, maar het hielp niets.

Waar men heengaat 3

Zijn pad had hem door de stad heen geleid, met zijn drukke alledaagsheid. De mensen die naar hun werk gingen, hun kinderen naar school brachten, de koopmannen die hun waren aanprezen op de markt. De geur van vers gebakken brood en vis, vermengd met die van het stof en de ochtend. Het gekraak van zijn kar ging verloren in alle andere geluiden, hoewel de roes van de stad zijn pas niet kon versnellen. Het geluid liep langzaam terug, en het bracht hem buiten de stad. Daar was er weer het droge gras en het gezoem van de bijen. De verharde weg maakte plaats voor het vertrouwde pad van zand, en het duurde niet lang voor hij zijn plaats van bestemming zag.

De boeddha

Eigenlijk was ik op zoek naar een cadeautje voor de Mams. De Mams die het leuk vindt haar huis vol te zetten met beeltenissen van de Boeddha. Waarom is maar de vraag, bijzonder filosofisch ingesteld is ze niet, ik denk dat ze ze gewoon mooi vindt. Wat dat betreft zal ik niet met haar twisten.

I can’t think of any clever lines

Over Grey’s Anatomy kijken en smssen dat je Gray’s Anatomy aan het kijken bent, naar de ander die het ook kijkt.
Over kleien.
Over cocos-ijs mee naar huis krijgen omdat het morgen niet meer verkocht mag worden.
Over de eerste kastanjes, die tegen elkaar tikken in mijn broekzak.
Over samen met een vriendin een fles witte wijn opdrinken.
Over praten over vroeger.
Over ruzie met mijn vriendje en het weer goedmaken.
Over een zelfgebreide trui van mijn oma, mosterdgeel.
Over de astma-aanval van B, en s’nachts nog het medicijn gaan halen.
Over het Ik wil dat het NU herfst wordt! gevoel.

Over…