Another tiny piece of my world

And then to wait for the knife to come down

Blootgeven is niet iets dat ik graag doe. Zeker, tegenover “vreemden” – u zijt niet allen vreemden, maar grotendeels wel – op het internet is het niet zo moeilijk, als de reactie negatief of geringschattend uitvalt kan ik daarbij mijn schouders ophalen. In het echt vind ik het al moeilijk om sorry te zeggen, of te zeggen hoeveel ik om iemand geef.

Was ik daar bijna miljonair

“Beste mevrouw! U bent al drie jaar lid van de Veronica Magazine, klopt dat?”

In de bus

…echt goede wijnen komen uit Frankrijk. Ik ga weleens met mijn ouders mee om wijn te proeven, echt te ervaren wat nu wijn wijn maakt. Maar onzin hoor, die dure flessen. Voor 5 euro moet je een goede wijn kunnen hebben…

…ik moest wel wat tijd met hem doorbrengen, alles wat die man heeft is zijn werk. Geen vrouw, geen kinderen, niks. Na 10 uur begint zijn vrije tijd. Om 11 uur gaat hij naar bed om om 9 uur weer op de zaak te kunnen zijn. Ja ik vind het een noodzakelijk kwaad, werken. Kun je zoveel geld hebben als je wilt, maar wat heb je er aan als je er geen tijd voor hebt…

De slotscène

Om je in the loop te houden :

Seedling

Nou, voor mij is het een boom die ontspruit
aan een zaadje, een kiem
Maar wat zie jij erin?

Wat wij doen

wat wij doen
is niemands zaak

met niemands medeweten
zal ik alle vruchten plukken
die je hart me heeft te geven

onvruchtbaar is de aarde
waarin twijfel groeit, rancune
ondoordacht gesproken woorden
aarzelingen vleesgeworden

ik doe
samen met jou
ik volg de noorderster

en ik hoef ze niets te zeggen

wat wij doen
is niemands zaak

Ik, mens

Ik ben altijd bezig me te verheffen uit de modder
met mijn bouwsels, weefsels en creaties
Maar bij tegenspoed, bij afscheid
tot waar keer ik, mens, dan terug ?

De planten, de bloemen, de wijdse lucht
De naalden onder mijn voeten
hebben plotseling weer zin

De zee is mijn moeder
De lucht is mijn vader

Ik ren, ik raas, zonder te weten

Pas als ik bijna eindig
zal ik zien wat er altijd al was

Barren land

Misschien een saai plaatje, maar
toen ik daar zo stond, tussen de dure flats
en omhoog keek naar de lucht
vond ik er iets otherworldly’s aan
de manier waarop mensen in zo’n woonkolonie leven
termietenheuvels van glas, staal en beton

Goedkoop geluk

oordeel maar
de moraal staat hoog aan de hemel
en het weten – is het weten? -
draagt ver tot in de omtrek

van tong tot tong
met scheve blikken

ik heb een hoge prijs betaald
maar dit geluk was gratis