Stand inside your love

Can you tell what it is?

Keus

Soms is het best leuk om keuze te hebben.
Mijn stagebaas is heel erg tevreden over me.
Hij heeft me een zaterdagbaantje aangeboden.
Maar ik werk al bij de post, en heb het daar best wel naar mijn zin.
Het zou beter zijn om een baantje in het vak te hebben waar ik voor leer.
Maar dan zou ik de mensen bij de post niet meer zien.

Ik wil die keuze niet.

/edit : Ik zou blij moeten zijn dat ik de keuze heb. Dat ze op stage zo blij met me zijn! Ik zou het alleen echt niet leuk vinden om weg te moeten bij de post..

In het verzorgingstehuis

Bakjes met steekschuim naar binnen brengen, alsook de bloemen: Hypericum, Chrysantemum, Helianthus, Anthurium, Gerbera. Tafels afdekken met plastic zodat ze niet beschadigen, zorgen dat iedereen een snoeischaar en een mesje heeft. Wachten tot iedereen plaatsgenomen heeft, de microfoon pakken. “Goedemiddag allemaal, welkom bij de nieuwe cursus bloemschikken”. Stap voor stap uitleggen. Helpen met steken. Advies geven, prijzen. Begeleiden. Hier en daar een foto maken. Koffie drinken. Na het opruimen weer naar huis gaan. Verslagje typen.

De nimf praat nog steeds over water

Het was de laatste vakantie die ik zou meemaken met beide ouders nog samen; de scheiding was toen al gepland.

En alles wat er verder niet gezegd werd

“Hoe lang zijn ze nu al bezig?”
Toch zeker zo’n tien minuten.
“Het is toch ook wat he, zo’n man.”
Iedereen kijken ja, wij ook.
“Het zal je maar gebeuren.”
Het kan zo weer voorbij zijn.

De buik van de man bolde uit zijn overhemd, steeds als de ambulancemedewerker op zijn borst drukte. Verder bleef alles bewegingloos. Het publiek dat zich om hem heen verzamelde werd steeds groter. Hoe moet het zijn om heen te gaan met zoveel getuigen, hun armen langs hun lichaam?

Soms heb je gewoon pech

Een hele leuke rok zag ik. Echt een heeeele leuke. Hij paste. Ik ging over tot betalen en : pinpas defect. Baal. Toen! Stapte ik in de bus naar huis. Wilde stoppen bij mijn halte. Drukte op het knopje. Knopje stuk. Bus reed door. Veel te ver. Teruglopen naar huis.

Daar baal ik nu van.

The passing of summer

Is het je al opgevallen dat het waait? Nou. Dat doet het. Het waait, de bladeren geven acuut hun weerstand op en vallen richting aarde. Kastanjes hoor ik zeggen. Beukenootjes. Kruisspinnen werpen een barriëre op het tuinpad op. Nu vraag ik. Kunnen ze dat niet ergens anders doen? Het is niet altijd even makkelijk voor een postbode. De regen komt. Truien. Ik verstil en hoop dat ik niet te ver naar binnen trek, waar het donker is. Chaotisch. Ook in mijn hoofd waait de wind. Zoals altijd in de herfst.

Priscilla

Razend

ik ben ongewenst, zei de stem
waar zij gaan ben ik niet welkom
ik heb hun blikken wel gezien
zo luid, ik kon ze bijna horen