Truthfulness

Being true to yourself. Grote woorden, weinig daden. Het is veel te makkelijk om tegen jezelf te liegen, tegen anderen. Te doen alsof, je een houding aan te meten. Principes te vergeten. “Ik zou nooit”, “Ik doe mijn best om”, dat alles raakt kwijt. Maar wat is een mens zonder principes? Een mens die nergens voor staat. Eén die zijn eigen gang gaat but does not make a difference.

Wat is jezelf trouw zijn? Nee zeggen tegen dingen waar je niet mee in aanraking wilt komen? Je verzetten tegen wat je opgedrongen wordt? De waarheid vertellen? Zeggen wat je ècht voelt? Voor jezelf opkomen? Voor je ziel, als je denkt dat je er een hebt. Voor je fictieve ziel als je denkt dat zielen niet bestaan.

Wat is dan het verschil of je dat wel of niet doet? Ik denk dat het wel voelbaar moet zijn. Dat kan niet anders.

Krap

Niet iedereen weet dat, dat normaal niet bestaat. Het intomen van mezelf om binnen een groep te passen is iets waarvan ik dacht dat ik het al lang achter me had liggen, niet meer van toepassing. Toch betrap ik mezelf er steeds weer op dat ik het doe, om niet teveel uit de toon te vallen. Maar het voelt niet lekker. Alsof je steeds schoenen aan moet trekken die te krap zitten, uit angst om niet geaccepteerd te worden.

Ik zou het niet moeten doen, moet het niet doen. Normaal bestaat niet, althans dat zegt men. Dat heb ik zelf gezegd. Normaal is een samenraapsel van gedragingen die mensen tonen om maar zoveel mogelijk binnen een categorie te passen. Hokjesgeest. Beperktheden. Korset.

Tijd om uit te breken? Tijd om losser te worden. Mezelf te zijn .. zoveel mogelijk dan.

Ken

Soms is het fijn om weer eens te praten met iemand die je echt kent. Die dingen over je weet die anderen zich niet afvragen. Die weet wat je leuk vindt en hoe je in elkaar steekt. En dan merk je dat je dat gemist hebt.

Verleden is een raar ding. Soms lijk ik ervan afgesneden te zijn, tot er weer iemand opduikt die er deel van uitmaakt. En dan vind ik het raar, hoe anders alles is van Toen. Heimwee. En ook weer niet.

Linky

Zij maakt hele mooie, grappige en aparte foto’s.

Schil

de oppervlakte

dat wat je raakt bij eerst contact
de huid, de schil

wat kolkt onder die lagen?
wat roert zich daar
of is er stilte?

al dan niet massief gemaakt van niets

ik heb zelf het bloed gezien
dan zal er meer zijn

Twijfeltong

ik weet wat je zegt
maar het kan me niet schelen
ik luister alleen
naar mijn eigen gevoel

die twijfel gezaaid
om mijn oordeel te stelen
die heeft me al vaak genoeg
schatten gekost

zeg nu maar niets
tenzij je wilt steunen
mijn angsten hoef ik
niet geëchood te zien

ik kies voor de weg
die me leidt naar een toekomst
die jij me zou sturen
die leidt naar verdriet

Stapeldichten #1

Wellicht ken je het fenomeen stapelgedichten – ofwel boekgedichten – al, zo niet dan mis je iets heel leuks – tenzij je niet van dichten houdt. Het werkt zo : Doe een graai in je boekenkast, stapel en stel een gedicht samen uit de titels.
Hier mijn eerste poging.

De duivelsprinsen
De goden van mars
Verdwaald tussen sterren
De maan in opstand

Gebrandmerkte mannen
Op leven en dood
Het einde van het begin
Duizend jaar schemering

Coconut skins