Klepto-kater

Ik heb een debiele kat die bh’s en sokken uit mijn ondergoedmandje steelt en er mee aan de haal gaat.

Iemand nog huisdieren met rare trekjes?

“Ik ben lekker beter” en andere stompzinnigheden

Als ik ergens een hekel aan heb, zijn het wel hbo-ers met een misplaatst superioriteitsgevoel. Zeker, hbo-ers hebben een streepje voor. Zij hebben beter hun best gedaan op school, kunnen beter leren of zijn meer geinteresseerd in verder studeren. Echter, als je zo je wereld gaat indelen kan ik nog een heleboel groepen verzinnen die zich superieur zouden moeten voelen.

Ik voel me niet minderwaardig. Vooral niet bij opmerkingen als “Laat ze die domme mbo-ers maar gebruiken als kanonnenvoer”. Dat getuigt niet echt van een hoger intelligentieniveau.

Suzanne Vega – Caramel

Gelinked aan een leuk animefilmpje, oorsnoep.

Iets langzamer, live at jazzfestival Zwitserland hier.

Ik wil het niet meer over relaties hebben

Zij is verliefd en gaat met een jongen die al een vriendin heeft.

Zij vindt dat wreed van hem.

Hij gaat achter alles aan wat vrouwelijk is.

Zij ziet haar vlam langzaam uitdoven en vraagt zich af wat nu te doen.

Zij staat erbij en kijkt ernaar.

Don’t let me hit my head twice

I had a vision you were pure
that you were good and I was sure
that you were truth and I were lies
and you could make me better

I had a vision you were love
that you knew best and stood above
the petty things that people do
but now I know that I’m a fool

you said me to be too naive
to make our worlds conjunct and meet
much too deluded by your “charm”
ignoring all signs of alarm

I got caught up in thoughts of you
discarding what could make me new
I wanted you to be the life
that I refused to feel inside

I had to tumble from my feet
and when the ground and I did meet
I promised I would not again
sell myself short of what I am

I had a vision you were pure
though I know now you’re nothing more
all that I see today is just
a shadow of that former love

Een greep uit het krabbelboekje – I’m not even on drugs

Datumloos – Liefde kan als een drug werken. Zeker als je niet kunt krijgen wat je wilt, kan dat alleen maar het verlangen verhevigen. Alsof je die persoon kunt inspuiten en je je dan pas weer rustig voelt. En het laat altijd echo’s achter, ook al ben je “Er overheen”, echt vergeten raakt het nooit.

Het zou “Het nuchtere” zijn om er nooit meer aan te denken. Maar zo ben ik nu eenmaal niet. Wat overigens niet wil zeggen dat ik zoiets nu nog zou willen. Het is alleen dat het er is. Soms.

Bouquet in E-minor

I’m sure you can imagine why I am so fond of this particularly rich shade of blue. Also, I made this bouquet myself. I was told to make a bouquet that cost around 20 euro’s and looked according to my own taste – and it turned to be a surprise for my birthday . It contains Aconitum, Anthurium, Gerbera’s, Lilium (Lily’s), Equador roses and Calla’s (Araceae).

I found a wish

Ik dacht dat ik niks wilde. Maar nu weet ik iets dat ik wil. Ik wil mijn eigen huisje. Met mijn eigen kat. Mijn eigen balkon met planten erop. Mijn eigen koffie s’ochtends. Mijn ik-moet-wel-voor-mezelf-zorgen. Mijn eigen bankstel. Mijn eigen stilte. Boodschappen doen. Een krant halen. Mijn bankzaken regelen. De was doen. Kromliggen voor huur. Vroeg opstaan. Werken. Op de muur tekenen. Personalisen.

Vraag me geen datums en haast me niet. Ik weet niet hoelang het nog gaat duren. Maar nu weet ik iets wat ik wil. Iets om naartoe te werken.

P.S : En ik wil ook dat het gaat regenen.

Officer, take your business elsewhere

“Blijf staan!” werd er geschreeuwd achter mijn huis. “BLIJF STAAN!” waarop een verontwaardigde schreeuw klonk en nog een. “Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaauw” werd er gegild en gereageerd met “Moet je maar meewerken”.

Op dit punt had ik door dat oom en tante agent een mogelijke crimineel in de kraag gevat hadden, wat bevestigd werd door een gemurmel uit een walky talky en het licht van een zaklamp dat over mijn raam scheen. Er werd nog “HANDEN BIJ ELKAAR” geschreeuwd en woest geprotesteerd voor men de situatie onder controle had en iedereen uitge-auwd en geworsteld was. Zeker tien minuten duurde het spektakel, toen begon men te praten over instappen in een politiebusje.

Helaas speelde dit alles zich af rond half 2.

Bambini

“Broeeeeeemmmmmm” doe ik en maak een vliegtuigje in de lucht van een takje groen. T stopt met brullen en kijkt met grote ogen naar het takje. Ik herhaal mijn handeling en laat de broemmmm nog wat langer naklinken, daarbij schuddend met het takje. T kraait en zwaait in de lucht met zijn handjes in een poging het takje te pakken. Wie zegt dat kinderspeelgoed duur hoeft te zijn? Als het maar friemelt of klettert is het fascinerend.
T kwijlt. T is zacht en ruikt zoetig. T lokt debiel gedrag uit van elk vrouwspersoon – en een enkele man – dat in de buurt komt en beloont ze dan met een enthousiaste lach.

Eigenlijk best leuk.
Maar nu nog even niet.